ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

nestor ttip2

Η ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΟΡΘΩΣΕΙ ΑΝΑΣΤΗΜΑ

Θα παρακαλούσα όσοι αρχίσουν να διαβάζουν το κείμενο να το ολοκληρώσουν, διότι είναι πάρα πολύ σημαντικό. Τα τελευταία χρόνια διεξάγονται πίσω από κλειστές πόρτες και με πλήρη αδιαφάνεια διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ για την υιοθέτηση του τελικού κειμένου της συμφωνίας T.T.I.P (Transatlantic Trade and Investment Partnership – Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων). Θα επιθυμούσα πρώτα να σας αναλύσω τι είναι αυτή η συμφωνία και κατόπιν το πως επηρεάζει την Καρδίτσα και τις ζωές μας, αν και θα το έχετε ήδη αντιληφθεί έως τότε…


Το τυράκι είναι τα ωραία λόγια των υπέρμαχων της συμφωνίας πως δε θα έχουμε πλέον δασμούς από εισαγωγές πέρα από τον Ατλαντικό, θα αυξηθεί μόνιμα το ΑΕΠ τόσο της ΕΕ όσο και των ΗΠΑ, ότι θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και το διαθέσιμο οικογενειακό εισόδημα θα αυξηθεί καμιά 500αριά ευρώ το χρόνο επειδή θα τρώμε τα φθηνά μεταλλαγμένα! Πρόκειται για το τσιμέντωμα της ταφόπλακας της Ελληνικής οικονομίας, βλέποντάς το από τη δική μας σκοπιά. Αποκλείεται πλέον, ακόμη και η πιθανότητα ανάστασης!


Το υπερμνημόνιο της ΤΤΙΡ στην ουσία είναι ό,τι πιο ακραίο έχουν επιχειρήσει να εφαρμόσουν οι πολυεθνικές εταιρίες στην ανθρωπότητα, κάνοντας ένα γιγάντιο βήμα προς την παγκόσμια διακυβέρνηση. Οι πολυεθνικές αποκτούν μεγαλύτερη ισχύ από τις εθνικές και δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις!
Τα γκρίζα μέρη της συμφωνίας, σύμφωνα με δημοσιεύματα, περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:


Α) Ενιαίες προδιαγραφές για τα εμπορεύματα σε ΕΕ και ΗΠΑ πλησιάζοντας τα «χαλαρότερα» standards των Αμερικανών. Ειδικά για τα τρόφιμα θα επιτραπεί η χρήση απαγορευμένων σήμερα φυτοφαρμάκων, τα χλωριοποιημένα τρόφιμα, τα κλωνοποιημένα και η κατανάλωση μεταλλαγμένων, που σήμερα στις ΗΠΑ λογίζονται στο 70% των επεξεργασμένων τροφίμων! Στις ΗΠΑ δεν προσπαθεί η εταιρεία να πείσει για την καταλληλόλητα του τρόφιμου, αλλά αντίθετα με την ΕΕ, το κράτος πρέπει να αποδείξει ότι είναι ανασφαλές! Καμία προστασία για τα προϊόντα ΠΟΠ, ΠΓΕ κλπ, τα οποία απλά αφανίζονται!


Β) Τα πάντα επιτρέπεται να ιδιωτικοποιηθούν. Νερό (αρδεύσιμο και πόσιμο), παραλίες, πλουτοπαραγωγικές πηγές, νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια. Όλα! Και μάλιστα δεν προβλέπεται σε καμία περίπτωση η ανάκτησή τους από το δημόσιο τομέα.


Γ) «Τελειώνει» ο συνδικαλισμός και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αίμα και αγώνα καταργούνται από μια συμφωνία πολύ μεγαλύτερη από το Ελληνικό Σύνταγμα, πολύ μεγαλύτερη από την ίδια την ΕΕ. Πρόκειται για το Νόμο των Πολυεθνικών, τον ΤΤΙΡ!


Δ) Οι εταιρίες αποκτούν το δικαίωμα να μηνύουν το κράτος για διαφυγόντα κέρδη, εάν τους εμποδίζει η τοπική νομοθεσία! Τέτοιο εμπόδιο μπορεί να είναι περιβαλλοντικοί όροι ή ακόμη και ο κατώτατος μισθός. Και μάλιστα αυτού του τύπου οι διαφορές δε θα επιλύονται ούτε στα ελληνικά, ούτε στα διεθνή δικαστήρια, αλλά από διεθνείς επιτροπές διευθέτησης διαφορών. Δηλαδή από μερικούς δικηγόρους, κάπου μακριά, και η ισχύς της απόφασης θα είναι διεθνώς αναγνωρισμένη και υποχρεωτικά εφαρμόσιμη!


Ε) Οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου θα είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν τους πελάτες τους για παραβιάσεις δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Δηλαδή η θεμελιώδης αρχή της προστασίας των προσωπικών δεδομένων απεμπολείται, επειδή το απαιτούν οι πολυεθνικές.


Πέραν πάσης αμφιβολίας η συμφωνία ΤΤΙΡ είναι το όνειρο κάθε εταιρίας και ο θάνατος -στην κυριολεξία- των πολιτών. Ας αναφέρω μερικές από τις επιπτώσεις στην τοπική οικονομία. Οι κτηνοτρόφοι εξαφανίζονται με μαθηματική ακρίβεια, καθώς οι ΗΠΑ έχουν τεράστια παραγωγή βοδινού και θα επικρατήσει η εντατική εκτροφή σε χοίρους, πρόβατα και κοτόπουλα. Μια μαζική παραγωγή που εύκολα επιτυγχάνει το ατελείωτο χρήμα των πολυεθνικών θέτοντας εκτός ανταγωνισμού τις μικρές τοπικές μονάδες. Οι μικρομεσαίοι αγρότες θα αναγκαστούν να πουλήσουν και να αποσυρθούν λόγω ανταγωνιστικότητας (αν δεν προλάβει να τα πάρει η τράπεζα). Όποτε μια εταιρία κερδίζει τη διαμάχη για διαφυγόντα κέρδη θα την πληρώνει ο ελληνικός λαός. Στο Κεμπέκ πετρελαϊκή εταιρία αποζημιώθηκε 250 εκ. δολάρια για το λόγο αυτό, παρά το δημοψήφισμα που έγινε! Άρα, παραβίαση της δημοκρατίας. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα φέρουν μεγαλύτερους λογαριασμούς για πληρωμή και οριστικό τέλος σε κάθε τι δωρεάν, ενώ η φορολογία θα παραμείνει το ίδιο υψηλή. Τα παιδιά μας θα τρώνε ανασφαλή τρόφιμα, ένα διαρκή κίνδυνο για την υγεία. Από αυτή τη συμφωνία κερδίζουν μόνον οι πολυεθνικές και οι τράπεζες. Κανένας άλλος.


Τι πρέπει να κάνουμε; Κατ’ αρχήν να ενημερωθούμε, να ερευνήσουμε και να αποκτήσουμε άποψη μόνοι μας. Από την άλλη πλευρά η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να κινητοποιηθεί. Ήδη 20 δήμοι έχουν ψηφίσει στα δημοτικά τους συμβούλια ότι δεν αναγνωρίζουν τη συμφωνία ΤΤΙΡ και ανακηρύσσονται σε ελεύθερες ζώνες ΤΤΙΡ, μεταξύ αυτών ο δήμος Λαρισαίων και Τυρνάβου. Το ίδιο πρέπει να πράξει και ο δήμος Καρδίτσας και ήδη έχω καταθέσει αίτημα για να συζητηθεί στο επόμενο ΔΣ. Είτε έχει αποτέλεσμα, είτε όχι, ο τρόπος αυτός είναι ένα μέσο για να πληροφορηθεί ο πολίτης και να ευαισθητοποιηθεί για το δικό του μέλλον, γιατί στην ουσία είναι ο μόνος που μπορεί να κάνει κάτι. Να ενοχλήσετε για το θέμα τον τοπικό σας κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο ή τους εκπροσώπους της πολιτική σας παράταξης, ώστε να δεσμευτούν ότι είναι ενάντια σε κάθε τέτοιο νόμο ισοπέδωσης της εθνικής και ατομικής ελευθερίας.


Και μόνο το γεγονός ότι τα πάντα γίνονται κρυφά και πίσω από κλειστές πόρτες είναι ύποπτο. Ειδικά τον τελευταίο χρόνο η υπερκαγκελάριος Μέρκελ διαλαλεί παντού πως η συμφωνία θα ολοκληρωθεί τέλος του έτους, ενώ οι διαπραγματεύσεις θα ολοκληρώνονταν το 2019/20. Προς τί η βιασύνη; Προς τί οι κλειστές πόρτες; Προς τί προσπαθεί η κ. Μέρκελ να αλλάξει τον τρόπο επίκυρωσης του ΤΤΙΡ, ώστε να μην περάσει από τα εθνικά κοινοβούλια, αλλά να μείνει στον κλειστό κύκλο των Βρυξελλών;


Η Καρδίτσα πρέπει να σηκώσει το ανάστημά της και να απαντήσει σε αυτούς που χτίζουν ένα σκοτεινό μέλλον για τα ελληνόπουλα, χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Η σιωπή είναι συναίνεση.